نقد سلبی.برنامه هفت و باقی قضایا

1-برنامه هفت با انتخاب منتقد ثابتش چالشهای بزرکی را موجب شد.شاید تهیه کننده در پی آن بود تا قسمت نقد برنامه را دارای تشخص نماید. تا اینجای کار هیچ مشکلی نیست.اما وقتی مسعود فراستی را انتخاب می کند حرف و حدیث آغاز می شود.فارغ از سواد و دانش منتقد. سلیقه و دیدگاه او به نقد اهمیت اساسی دارد.فراستی با شکل ادبیات خاصش دارای یک نوع نگاه مستقل است.(چه خوشمان بیاید و چه نیاید)اما سلیقه او و تمایل افراطیش به نقد سلبی-دوستی در یک دسته بندی منحصر به فرد نقد فراستی را نقد کوبشی نامیده بود- برای برنامه ای که علاوه بر ترغیب علاقمندان خاص سینما(حرفه ای ها) قرار است عامه مردم را با مقوله سینما و حواشیش(اینجا منظورم نقد است) آشنا کند.معکوس عمل می کند.یعنی تماشاگری که با برنامه هفت قرار است با سینمای ایران آشنا شود با خود می اندیشد :آیا این سینما دارای یک نکته واجد صلاحیت نیست؟

2-راهکار تازه برنامه هفت در دعوت از منتقدین با دیدگاه متفاوت. می تواند کارگشا باشد.علی معلم و رضا درستکار دو منتقدی بودند که در سه برنامه اخیر هفت روبروی فراستی نشستند.

3-اما حکایت روش و منش این هر دو نیز متفاوت بود. علی معلم به طرز عجیب و باورنکردنی از همان روش فراستی استفاده نمود.در واقع او برای مقابله با نقد سلبی فراستی از روش کوبشی و آسمان و ریسمان بافتن برای مخالفت با فراستی و البته تایید جرم سود برد.برای مثال گفت:من با این روش نقد مخالفم.نقدی که بر پایه جزییات باشد و شرایط کلی را نبیند(نقل به مضمون).و البته این ادبیات یعنی ضربه زدن به نقد. چرا که نقد یعنی جزییات و ...و این را هم اضافه نمایید:از کوره در رفتن .داد کشیدن و ...

4-اما رضا درستکار نقطه مقابل روش معلم ایستاد او با آرامش مثال زدنیش و آن لبخندهای خاصش به تایید جدایی همت می گمارد. روش درستکار برای مقابله با نقد موسوم به کوبشی آرامش و صبر است.نوع برخوردش برای اثبات فیلم جدایی همه علاقمندان را به نقد امیدوار و منتقد وفادار به کوبش زا به تقلا می اندازد.

 

/ 2 نظر / 18 بازدید
رضا

آقاي عباسپور نازنين ، همين يك نظر سلامت و نگاه درست كافي ست تا خستگي آدمي از تن اش درآيد . سپاس از شما و حسن توجه تان و خوشحالم كه در خانه هاي اين سرزمين كساني نشسته اند كه از بعضي بهتر ميتوانند مسائل را تحليل و آناليز كنند و خوب و بد قابل تفكيك است . سپاس آقا سپاس .

اکبر نبوی

سلام برادر عزیزم بندگی ها و پرهیزهایت قبول. سپاسگزارم که به کاریز سر می زنی. اما در باره ی موضوعی که برایم نوشته بودی، در اولین فرصت دوست دارم سخنان ات را بشنوم. شما آقای طاهری و دوستان دانشکده برای من مثل یک برادر هستید. و دوستتان دارم. به امید شادکامی برای شما. این پیرمرد را هم دعا کنید. یا علی