سینما جنگ2(پنجمین روز)

مدخل:

برنامه سینما جنگ 2، مجموعه برنامه ای بود کع از تاریه 6تا 8 مهر توسط حوزه هنری استان. خوزستان برگزار شد.فیلمهای به نمایش درآمده عبارت بودند از پنجمین روز اثر جولیانو مونتالدو، بیداری رویا ها اثر فیلمساز خوزستانی محمد علی باشه آهنگر و دوئل ساخته احمد رضا درویش.

در برنامه مذکور به عنوان منتقد حضور داشتم به همین بهانه سعی می کنم بخشی از نقد شفاهی این برنامه ها و همچنین مواردی که به هر دلیل نتوانستم در این برنامه ها به آنها اشاره کنم را بیان نمایم.

اول:

پنجمین روز

1-کارگردان:پنجمین روز شاخته فیلمساز بین المللی ایتالیایی جولیانو مونتالدو است.فیلمسازی که ما اورا با سریال مارکوپولو می شناسیم.ویژگی فیلمهای او استفاده از بازیگران بین المللی و اغلب تهیه کننده بین المللی است.بنابراین فیلمهایش آمادگی اخذ جوایز جشن.اره های جهانی داشتند.او دارای ویژگی سبکی مشخصی نبوده و در بساری از ژانرها فیلم ساخته است.در حال حاضر وی مدیر بخش سینمایی شبکه RAI می باشد.پنجمین روز ساخته سال 1969 این فیلمساز می باشد.

2-سینمای جنگ:از همان سالهای ابتدایی اختراع سینمای جنگی به واسطه جذابیتهایش و استفاده تبلیغاتی که دولتها از این ژانر سینمایی می توانستند بکنند، موقعیت خود را تثبیت کرد. اولین فیلم جنگی در سال 1898 با موضوع جنگ بوئرها ساخت شد.جنگی که در آخرین روزهای حکمرانی ملکه ویکتوریا بر امپراطوری بریتانیا اتفاق افتاد.فیلم به طرز خامدستانه ای تبلیغاتی و توجیهگر حضور امپراطوری بریتانیا در افریقای جنوبی بود.بعدها فیلمهای جنگی چه قبل از وقوع جنگها خبر از آغاز آنها را میدادند و در برخی موارد پیش زمینه و در برخی هشدار دهنده بودند.جنگهای داخلی آمریکا،جنپ جهانی اول، جنگ جهانب دوم، جنگ کره، جنگ ویتنام، جنگ سرد، جنگ نفت اول و دوم(عراق)، جنگ بوسنی و ... همه و همه زمینه ساخت فیلمهای جنگب بودند.

3-سینمای ضد جنگ: برخورد با این ترکیب متفاوت است. برخی اعتقاد دارند بخش عمده ای(و شاید تمامی) از فیلمهایی داعیع دار ساخت فیلمهایی با این موضوع هستند، در واقع تنها توجیه گر حضور نظامیان در جنگها هستند و این مفهمو ضد جنگ تنها سرپوشی برای سیاستهای غلط سیاستمداران است. آنها از این زاویه که این ضد جنگ بودن هیچگاه به تحلیل سیاستهای جنگ طلبانه نپرداخته و تنها موقعیت آدمهایی که در جنگ درگیرند را نقد می کند، واجد مفهوم ضد جنگ به معنای کاملش نیستند. در مقابل عده ای موضوع را ساده تر می بینند.آنها بر این باورند که هر فیلم جنگی که بتواند لحظاتی تماشاگر خود را در خصوص بیهودگی جنگ به فکر وادارد، ضد جنگ است. از این موضع حتی مرگ قهرمانان فیلمهای جنگی که تماشاگر با آنها سمپاتی داشته و ارتباط برقرار کرده می تواند کارکردی ضد جنگ داشته باشد.

واقعیت این است که اغلب فیلمهای ضد جنگ( از هر زاوایه که به آن بنگریم) بعد از پایان جنگ ساخته شده اند. و البته اینگونه فیلمها در کشورهایی که در جنگ شکست خورده اند و یا جنبشهای ضد جنگ برای حضور آنها در جنگ تشکیل شده و فعالیت نموده اند، بیشتر دیده شده است.

3-فیلم پنجمین روز:

ادامه دارد

/ 0 نظر / 27 بازدید